zaterdag 30 januari 2016

Melancholische klanken

Eigenlijk gebruik ik de term klassieke muziek liever niet; het is in de eerste plaats muziek en de klassieke muziek overbrugt een te grote tijd om samen te vatten in één term. Maar goed het beestje moet een naampje hebben. Ik schreef al eerder dat ik een haat liefde verhouding met de klassieke muziek heb. Sommigen stukken of componisten kan ik waarderen of vind ik zelfs bloedmooi, maar andere krijg ik oorpijn van. Een componist die ik bloedmooi vind, is Chopin. De afgelopen dagen vul ik met zijn muziek. Met de nocturnes, ballades, mazurka's, enz, enz,. Minder bekend is het handjevol werk dat Chopin voor de cello heeft geschreven. De cello is een prachtig instrument. Dit vind ik mede door de grote raakvlakken die dit instrument heeft met de contrabas. En ja, de contrabas is een koploper in de jazzmuziek. Door mijn liefde voor de jazzmuziek zoek ik raakvlakken met de jazz in de klassieke muziek. Hoe recenter de muziek hoe groter die raakvlakken worden. Op de muziek van Chopin schijnt goed te improviseren. En wie goed luistert, hoort hier en daar iets dat naar de jazz neigt. Tijdens mijn luistersessies stuitte ik op het derde deel uit de 'Cello Sonata in G mineur'. Wat een prachtig stuk!
 
Wat is de aantrekkingskracht van de muziek van Chopin? Wat zorgt er voor dat zijn muziek zo melancholisch klinkt? Heimwee, verdriet? Wie thuis is in de klassieke muziek zal vast weten dat Chopin nooit is kunnen terugkeren naar zijn thuisland Polen door de opstand die daar was. Dat Chopin hierdoor zijn leven lang hunkerde om terug te gaan naar Polen waar zijn hart lag. En dit valt terug te horen in zijn muziek. Muziek die triest is, maar ook vol liefde. Muziek die ontroert, maar ook verblijdt. Muziek die ook filmisch is. De muziek van Chopin wordt gebruikt in talloze films. Bijvoorbeeld in de prachtige film 'Intouchables'. Een film die gaat over een innige vriendschap en hierdoor is er ook vriendschap te horen in zijn muziek.

Zoals velen stierf  Chopin veel te jong op 39-jarige leeftijd in Parijs. We hebben gelukkig de muziek nog.
   

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...