zaterdag 25 april 2015

Zaterdag: het gevoel van thuiskomen

Zaterdagavond, ik ben net thuisgekomen van een dagje bezoek aan m'n geboorteland België. 'Highway 61 Revisted' staat op, 'Like A Rolling Stone' heeft net z'n eindpunt bereikt, opvolger 'Tombstone  Blues' is net begonnen. Op één of andere manier is deze plaat een soort aanknopingspunt voor mij. Eén van de platen waar het voor mij allemaal me begonnen is, een plaat wat een op z'n minst gezegd een interessante tekstuele vorm heeft, Daar komt nog eens bovenop dat dit misschien wel het bekendste album van Dylan is. En terecht, al zijn er nog meer albums van z'n hand die minstens net zo goed al dan niet beter zijn. Voor hoeverre je een plaat kunt samenvatten in slecht, goed of geniaal. Eigenlijk overtreft veel werk van Dylan die termen.

Maandag is het Koningsdag. Een dag die mij vooral doet denken aan de vrijmarkt, met soms een schat aan elpees en cd's. Met de nadruk op soms, de één weet niet wat hij voor een goud in handen heeft, een ander denkt dat hij een fortuin kan vragen voor een elpee die niets waard is. De kunst is dus om goed te zoeken, en goed de waarde van iets te kunnen inschatten. Misschien komt ik thuis met een berg, misschien met helemaal niets. Maar misschien is het juist die onzekere factor die het zoeken zo leuk maakt.

Veel muziek is vandaag niet m'n oren gepasseerd. 'Highway 61 Revisted' is de eerste plaat die ik vandaag opzet. Toch is er muziek op vandaag van toepassing. Ik ben immers weer naar m'n geboorteland geweest, en voor een klein deel m'n thuis. M'n eerste kinderjaren liggen in België, en een hoop herinneringen. Het voelde dus als eindelijk weer thuis te komen. Niet dat ik me niet thuis voel in Nederland, in tegendeel, hier liggen m'n laatste kinderjaren en m'n pubertijd. En vormt de pubertijd niet de rest van je leven? Het meeste wat me dierbaar is heb ik in m'n pubertijd ontwikkeld. Ik heb twee 'thuizen', één van vroeger in Belgie en één van nu in Nederland. Hoeveel nummers zijn er wel niet gemaakt over heimwee, of een thuis? Eén van die nummers is 'Homeward Bound' van Simon & Garfunkel. Een nummer waar ik zo m'n eigen interpretatie van heb.


Kant één van 'Highway 61 Revisted' heeft het laatste nummer 'Ballad of a Thin Man' bereikt. Het is genoeg voor vandaag, kant twee is voor morgenochtend. Het is bedtijd, en ik ben wel toe aan m'n rust na zo'n leuke, maar ook lange dag...    





     

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...