zondag 28 december 2014

30 beste albums aller tijden #1: Van The Band naar Jeff Buckley

Gisteren plaatste ik een bericht met mijn persoonlijke lijst van de 10 beste nummers aller tijden. Maar wat zijn nou mijn favoriete albums aller tijden? Omdat ik meerdere albums van artiesten en groepen wil includeren worden het er 30. Hmm, ik heb een hoop schrijf en luisterwerk voor de boeg. Vandaag de eerste 10.

30. 'The Band' - The Band
  
Wie aan The Band denkt, denkt aan Dylan. Dylan is ook de artiest geweest die me voor het eerst met The Band in aanraking liet komen. Denk aan: 'The Basement Tapes', 'Planet Waves' en natuurlijk het livealbum 'Before the Flood'. Maar toen ik voor het eerste deze drie prachtige albums hoorde bleef The Band voor mij niets meer betekenen dan een band die een tijd de band van de grote Bob Dylan was. Niest bleek minder waar toen m'n vader me hun tweede titelloze album op cd cadeau deed. Wat een muziek en wat een aparte stijl. Met bekende nummer als 'The Night They Drove Old Dixie Down' en 'Across the Great Divide'. De rest van het album mag er ook zeker wezen. Niet hun beste album, maar zeker zijn plekje in deze lijst meer dan waard.     

29. 'The Stranger' - Billy Joel

'The Stranger' voor mij het beste album van Billy Joel. Misschien een simpele stijl muziek,maar simpel hoeft niet altijd slecht te zijn. Met klassieker 'She's Alway a Woman', de rockende 'The Stranger en het pakkende 'Only the Good Die Young'. Ja,wat valt er meer te zeggen over dit album. Enorm goed en wat een heerlijke muziek. 

 

28. 'Boy' - U2

Het debuutalbum van een van de meest succesvolste bands ooit. Het is geen meesterwerk en je merkt dat de band nog hun eigen stijl aan het zoeken is, maar het misschien amateuristische tintje aan dit album mag ik wel. Dit album is de aankondiger geweest van U2, die onvergetelijke albums zouden maken en daarom kan je dit album als U2-fan niet negeren. Met die meesterwerken in het vooruitzicht beleef ik het nodige plezier aan het album. En vind ik het - naar mijn mening- een steengoed album.

 27. 'John Wesley Harding' - Bob Dylan

In 1967 kwam Bob Dylan na de twee elektrische en baanbrekende albums 'Highway 61 Revisited' en 'Blonde on Blonde' met dit bijna countryachtige album met een snerpende stem. Vlak na het grote mysterieuze motorongeluk.  Dylan had een nieuwe steil gevonden en maakt het zich eigen als geen ander. Als ik niet beter zou weten zou ik je voor gek verklaren als je zou zeggen dat dit album pas een jaar na die periode kwam waar hij toch nooit echt vanaf is gekomen. Het lijkt wel alsof Dylan met het popicoon zijn wilde breken. Dat er een klein meesterwerkje uit is gekomen is alleen maar mooi meegenomen, natuurlijk met de klassieker 'All Along The Watchtower'.
 

26. 'Talking Book' - Stevie Wonder

Een paar maanden geleden vond ik deze plaat voor een prikkie bij het kringloop. Een van de beste albums van Stevie Wonder. Soul en Gospel worden gecombineerd op een prachtige manier. Natuurlijk met het prachtige 'I Believe When I Faal In Love' en 'Big Brother'. Niet een perfect album en niet altijd even goed te verdragen, maar wel een album wat voor een 'soulfull' bui uitermate geschikt is.

25. 'After the Gold Rush' - Neil Young 

Het werk van Neil Young is nog vrij nieuw voor mij, maar het album 'After the Gold Rush' begint toch al aardig op me in te werken. Met het nummer over de K.K.K. 'Southern Man', het kabbelende 'After the Gold Rush' en natuurlijk het lieftallige 'Only Love Can Break Your Heart'. Niet het beste van de man, maar wel zeker een steengoed album. Met een goeie mix tussen zacht en hard.


24. 'Graceland' - Paul Simon & Lady Smith Black Mombazo

Ik heb een groot zwak voor het werk van het duo 'Simon & Garfunkel'. Daarom ken ik het solowerk van Art Garfunkel en zeker Paul Simon zeer waarderen. 'Graceland' is één van de paar albums van Paul Simon die ik erg hoog aansla en heb zitten. De samenzang met het Zuid-Afrikaanse koor Lady Smith Black Mombazo is prachtig en het album zit erg goed in mekaar. Het album doet eerst misschien ietwat goedkoop aan , maar asl je daar door weet te prikken zit er een wereld van pracht en praal achter. Met de hits 'Diamonds on the Soles Of Her Shoes' en 'You Can Call Me Al' en natuurlijk de ode aan de ranch van Elvis Presley het titelnummer 'Graceland'
 

23. 'American Recordings' - Johnny Cash 

Met dit album ging meneer Cash een nieuwe serie aan albums in. De laatste serie voor zijn dood in 2003. Na zijn dood bleek dat er nog veel meer onuitgebracht werk opgenomen was en is deze serie doorgegaan tot deel zes. Staan er op sommige albums uit dit era  bevatten epische nummers met vooruitzichten op de dood en het hiernamaals is dit album meer 'layback'. Cash en zijn gitaar, niet meer niet minder. Hij zingt 'evergreens', maar ook prachtig zelfgeschreven werk. Prachtig vind ik het.
 

22. 'Animals' - Pink Floyd

Het album na 'Wish You Were Here' en 'The Wall' is hoe ik het zie. Niet omdat ik dit album als tussenfase zie, maar omdat dit album soms nogal over het hoofd wordt gezien door het overweldigende effect van zijn voorloper en opvolger. Het album is politiek getint en levert en hevige kritiek op de politieke leiders van deze wereld. Het bevat de herkenbare elektronische effecten waarmee Pink Floyd zich onderscheid. Maar het is voor mij vooral gewoon een steengoed en mooi album, misschien zelfs ondergewaardeerd.
 

21. 'Love Over Gold' - Dire Straits

Dit album is het eerste album wat ik kocht van de groep Dire Straits. Voor een eurootje bij het kringloop. Ik prees me toen gelukkig, want ik kwam er voor het eerst achter dat die Brits-Schotste band toch wel erg goede muziek kan maken. Het is een mooi album met de donkere 'Private Investigations'.


20. 'Grace' - Jeff Buckley

Dit album is gelijk ook het enigste wat Jeff Buckley zou maken. Een album wat door de tragische en jonge dood van Buckley getekend is en me al voordat ik het album luisterde vulde met een soort van medelijden voor de maker. Zijn ondergang betekende ook gelijk zijn roem, het album is namelijk uitgegroeid tot een klassieker. De plaat is van begin tot eind gevuld met prachtige nummers en het springt van hot naar her. Het album kost moeite om te luisteren, maar het is wel een album wat je oor gekluisterd houdt aan de speakers. En die stem van Jeff Buckley, wonderschoon.                               

          

  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...